من و چاي و كتاب و خانواده ;)
مي گه : خاك بر سرت! اخه لندهور (به فتح لام) ديگه 30 سالت شده؛ كي مي خواي عين ادم رفتار كني؟
من كه عادت دارم، با تعجبي احمقانه به اطراف نگاه مي كنم و مي گم : اينجا كه كسي به جز من نيست! با كي بودي؟
اونجور كه دلم مي خواست كفري نمي شه. يه چشم غره نصفه نيمه بهم ميره و مي گه:
با توي گوساله. اخه من نمي دونم مامانت چي ياد تو داده؛ گه (به ضم گاف) تربيت كرده جا بچه!
بعد رو به مامان مي كنه و مي گه : همه اش تقصير توه. اگه گذاشته بودي زير مشت و لگد اون دهن گشادشو جر داده بودم حالا واسه من زبون درازي نمي كرد. مرتيكه بي شرف!
مامان مثل هميشه از همه جا بي خبر، حتي نمي گه " جريان چيه؟" ، از سر بدبختي بهمون نگاهي مي كنه و با بي حوصلگي مي گه : تخم و تركه خودته؛ عين خودت مي مونه؛ وگرنه اگه تو هفت سر جد منم بگردي يه همچين زبون نفهمي پيدا نمي كني. عين خودتو اون دوتا خواهرات مي مونه. يادته اون خواهر كوچيكت اون روز زر زر مي كرد كه ...
و مثل هميشه شروع مي كنن حرف هاي پوسيده 30 سال پيش را با همراهي مقادير هنگفتي فحش و تحقير تو سر هم بكوبند و من مثل هميشه ميان سيل خاطرات رويايي مامان و بابا كه پر از اسم و فحش و نفرينه نگاهي به صفحه كتاب مي اندازم
و با خودم فكر مي كنم
" همه اش به خاطر يه فورت كشيدن؟ اخه مي شه وقتي داري كتاب مي خوني و چاي مي خوري، چاي رو فورت نكشي؟!"
ای مرگ بر آن کسانی که به جای خدمت، خیانت به وطن را پیشه خود قرار می دهند. دکتر محمد مصدق