دیروز گفت "من میر حسین موسوی به صحنه امدم چون روند های سیاسی، اقتصادی و فرهنگی موجود را خطرناک یافتم. به صحنه امدم تا از ازادی بیان و اندیشه پاسداری کنم...."

امروز او را و ان سید همیشه لبخند به لب را رهبران انقلاب مخملی می دانند. کیهان از موج خونخواهی ملتی علیه مردی می نویسد که تا چند صباحی پیش همین ملت در کوچه و خیابان تا پاسی از شب برایش تبلیغ می کردند و بعد از ان هم در حمایتش خیابان ها را به رود های سبز گون بدل می ساختند.

اما این روز ها روز های بیانیه هاست. هر کس که سر در سران نظام دارد بیانه ای می دهد. یکی از کودتا می گوید یکی از انقلاب مخملی. یکی می خواهد همه را دار بزند. یکی همه را خر فرض می کند. یکی همه را نا امید و دلشکسته می بیند. یکی هم همه را گوسفندان گله اش می پندارد. اسرائیل تهدید به حمله می کند. اروپا تهدید به تحریم می کند. امریکا از همه طرف های درگیر حمایت می کند. روسیه باج می خواهد. چین منافع اقتصادی اش حفظ شود ریس جمهور هر که باشد، رسمیتش می بخشد. چاوز دولت را می ستاید و وام می گیرد. عرب های ان سر خاور میانه تبریک می گویند و قرض الحسنه بلاعوض می گیرند. مرکل از قلب شکسته اش برای مردم کتک خورده ایران می گوید و از ان ور الات شکنجه  به همان می فروشد. هلند از رفتار سرکوبانه انتقاد می کند و فیلترینگ به ایران می دهد. بروان و سارکوزی ارعاب و وحشت را محکوم می کنند و توتال و شل و بریتیش پترولیوم قرار داد های میلیاردی می بندند ....

خدایا! اینجا چه سرزمینی ست، که ان را غرب و شرق میان خود می کشند. سرمایه هایش را به تاراج  می برند و مردمانش را به مهمانی خون خودشان می برند.  گفتند جهان سوم است اینجا. پسری از پدری پرسید : پدر جهان سوم دیگر چیست؟  گفتش : جایست که گر خواهی مملکتت را اباد سازی خانه ات ویران می شود و گر خواهی خانه ات را اباد کنی باید مملکتت را ویران سازی.

خدایا! این روزها چیز ها دیدم به خیابان و کوچه های کشوری که عاشقانه دوستش دارم. چیز ها دیدم که نه تنها دلم را سیاه کرد که اعتمادم را به همه چیز تباه کرد. خدایا اینجا چه سرزمینی ست که در ان دروغ مایه فخر مباهات است و صداقت مایه ذلت. اینجا کجاست که مردمانش گر به جای می رسند کشورشان را یگانه هستی مایه غرور و اتکایشان را چپاول می کنند.خدایا! اینجا کجاست که من، تو، ما، همه و همه بازیچه ثروت و قدرت دیگرانیم....

خدایا! اینجا ایران من است. ایران همه مردمان این خاک و مرز و بوم است. برایش مپسند که اینطور جولانگاه ستوران شرق و غرب برای دزدی سرمایه من و مردمان کشورم باشد. مپسند که حاکمانش از مردم روی بگردانند و به فکر منافع مقطی خود و اطرافیانشان باشند. مپسند که اینطور جوانانش را در خیابان هایش ذلیل کنند. مپسند که اینطور مردمانش را به جان هم اندازند و خر خود به هر سو رانند.

خدایا! ایران عزیز همه دوران تاریخ است، خارش مگردان.....