دوست شما همان دعاي شماست که مستجاب شده است.
مزرعه شماست که در آن با عشق دانه مي کاريد و با شکر درو مي کنيد.
در اقليم دوستي همهً انديشه ها، همه آرزوها و انتظارات بي هيچ کلمه اي به دنيا مي آيند و ميان دو دوست تقسيم مي شوند.
وقتي از دوست جدا مي شويد غمي به دل راه ندهيد.
زيرا آنچه را که  شما در او بيش از همه دوست مي داريد اي بسا که در جدايي بهتر در چشم شما جلوه کند. چنانکه کوهنورد وقتي از دشت به کوه مي نگرد آنرا بهتر مي بيند.
و خوشتر آنکه در دوستي هيچ مقصودي در ميان نباشد مگر آنکه روح شما ژرفتر و عظيم تر شود.
اگر عشق در پي چيزي جز کشف اسرار عشق باشد به حقيقت عشق نمي رسد.
بگذار بهترين بخش هستي تو از آن دوستت باشد.
اگر او درياي وجودت را هنگام جزر آب ديده باشد بگذار در مد آب نيز آنرا تجربه کند.
در صحبت او ساعات را بجوي براي زيستن نه براي کشتن زيرا دوست براي آنست که نياز تو را بر آورد نه تهي بودنت را.